آیینه پژوهش - دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - الصفحة ١١ - درگذشتگان - ناصرالدين انصارى قمى

درگذشتگان
ناصرالدين انصارى قمى

حجت الاسلام مميّز
حضرت مستطاب حجت الاسلام والمسلمين حاج شيخ غديرعلى مميز, يكى از علماى نامى شهرضا و از مفاخر روحانيت در عصر حاضر به شمار مى رفت.
فقيد سعيد, در عيد سعيد غدير خم هيجدهم ذى الحجة الحرام ١٣٤٩ ق, در شهرضا به دنيا آمد. پدرش مرحوم حاج حيدر, بسيار مؤمن و متدين و پايبند نوافل و ادعيه و زيارات و مستحبات بود. او درباره پدرش مى فرمود: (پدرم, چهل سال هنگام سحر بيدار بود و فجرى طالع نشد كه چشمان او در خواب بوده باشد; و من نيز چنين بودم).
وى پس از دوران نوجوانى, به تحصيل علوم دينى روى آورد و مقدمات را از مرحوم حاج ميرزا نصراللّه زارعان و سطوح را در تهران در مدرسه شيخ عبدالحسين, از آيت اللّه حاج سيدمهدى كمارى آموخت و در آن شهر رفيق و همدم و مونس مرحوم شيخ رجبعلى خياط بود. سپس به مشهد مقدس مهاجرت كرد و ادبيات را از استاد حجت هاشمى فراگرفت و پس از آن از آيت اللّه حاج شيخ هاشم قزوينى و حاج سيدجلال مدرس يزدى تكميل سطوح (شرح لمعه) و از آيت اللّه سيدمحمدحسن ميرجهانى هم هيأت و تفسير را آموخت. آن گاه به نجف اشرف مهاجرت نمود و از درس حضرات آيات: توحيدى تبريزى, كوكبى و شيخ صدرا بادكوبه اى, سطوح عاليه و شرح منظومه را بهره مند شد و پس از آن به درس خارج آيات عظام: حكيم, خويى, ميرزا باقر زنجانى و سيدعبدالاعلى سبزوارى حاضر شد و بهره هاى فراوان برد و تقريرات دروس فقه و اصول آنان را نگاشت. وى, در سال ١٣٤٤ ش پس از اخذ اجازات متعدد از استادانش, به زادگاهش بازگشت و به خدمات بزرگ علمى, دينى و اجتماعى پرداخت كه از آن جمله عبارتند از:
١. تجديد ساختمان حسينيه سادات (سال ١٣٤٦);
٢. بنياد حسينيه باغ ملى (سال ١٣٤٧);
٣. بنياد مسجد صدرى (سال ١٣٤٨);
٤. تأسيس مسجد امام حسين(ع) (سال ١٣٥٥);
٥. تأسيس سقاخانه حضرت ابوالفضل ـ كه در فصل تابستان به اهداى يخ به مسافران و رانندگان مسير اصفهان و فارس مى پردازد;
٦. تأسيس مجتمع علمى (مدينة العلم صاحب الزمان) عليه السلام كه شامل مسجد, مدرسه و كتابخانه است;
٧. تأسيس مسجد, مدرسه علميه و كتابخانه صاحب الزمان (قبل از بنياد مدينة العلم).
او در اين مجتمع عظيم ـ كه همه آن با هدايا و تبرعات مردمى و بدون صرف وجوهات شرعيه بنياد گرديد ـ به تربيت و پرورش نسلى مؤمن و متدين و فاضلان سختكوش كه هم اكنون بسيارى از آنان از استادان و فضلاى حوزه علميه قم و مسئولان نظام هستند, همت گماشت و بذر ايمان و تعهد و علم و دانش را در شهرضا پراكند. وى در اين سال ها, به اقامه جماعت (در مسجد صاحب الزمان), تفسير قرآن, تدريس (فقه بر پايه تبصرة المتعلمين), مديريت حوزه علميه, اعزام مبلغين به اطراف و اكناف شهر, بنياد بناهاى خيريه و عام المنفعه پرداخت و زندگى ساده و زاهدانه اش دل ها را به خود متوجه ساخت. او با اينكه وجوهات شرعيه به سويش روانه بود, اما از آنها نه تنها براى گذران زندگى اش ـ كه معاش خويش را از راه منبر مى گذرانيد ـ كه حتى براى مساجد و حسينيه ها هم استفاده نكرد و تنها براى اداره حوزه علميه و دستگيرى از محرومان و نيازمندان, هزينه نمود.
از آثار اوست:
١. تقريرات درس آيت اللّه خويى;
٢. تقريرات درس آيت اللّه ميرزا باقر زنجانى;
٣. زناشويى در اسلام;
٤. اصول اعتقادات;
٥. سيماى اميرالمؤمنين عليه السلام در قرآن (ر. ك به: گنجينه دانشمندان, ج ٨, ص ٢٦٣ ـ ٢٦٤).
وى در دوران مبارزات مردم مسلمان ايران عليه رژيم ستمشاهى, همراه و همگام با ايشان شركت و حضور فعال داشت و مدت ها ممنوع المنبر گرديد و تحت شكنجه هاى شديد قرار گرفت كه عوارض آن تا پايان عمر شريفش باقى بود.
وى, پس از عمرى هشتاد ساله, در روز شنبه ٧ آذر ١٣٨٨ ش (عيد قربان ـ ١٠ ذى الحجة الحرام ١٤٣٠ ق) بدرود حيات گفت و پيكر پاكش پس از تشييع باشكوه و نماز آيت اللّه حاج سيدمهدى امامى بر آن, در قبرستان عمومى شهر به خاك سپرده شد